بوقت قسمت حاضر شوند ، و هر كس بهرهء خويش بردارد ، اگر درويشان و يتيمان كه ايشان را در آن ميراث نصيب نبود حاضر آيند ، نگر تا ايشان را محروم نگذاريد ، و از آن ميراث چيزى رزق ايشان سازيد . پس گفت : وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً اگر همه سخن خوش بود نگر تا از ايشان دريغ نداريد ؛ و اگر مستحق ميراث ، كودك باشد نا ، كس را نيست كه تصرف كند در مال وى ، اما ولىّ كودك تا آن درويش را وعدهء نيكو دهد ، گويد كه : چون كودك بالغ شود و تصرف در مال خويش تواند او را گوئيم تا ترا چيزى دهد ، و با تو مواسات كند . لطيفه‌ايست درين آيت سخت نيكو ، گنه‌كاران اين امت را ، يعنى فردا در آن عرصه عظمى و انجمن كبرى ( ! ) كه مطيعان به ثواب اعمال خويش رسند ، اميد است كه عاصيان مؤمنانرا نيز از رحمت و مغفرت خويش محروم نكنند . دست مايهء بندگانت كنج خانهء فضل تست * كيسهء اميد از آن دوزد همى اوميدوار قوله : وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا الآية - اشارت آيت آنست كه مرد مسلمان سعادت و بهروزى فرزند و عيال خود بتقوى و سداد خويش حاصل كند نه بجمع مال ، از بهر آنكه نگفت : فليجمعوا المال و ليكثروا لهم العقار و الأسباب ، بلكه گفت : فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ؛ و يقرب منه قوله ( ص ) : هاجروا تورثوا ابناءكم مجدا . 3 - النوبة الاولى ( 4 / 14 - 10 ) قوله تعالى : إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ ايشان كه مىخورند ، أَمْوالَ الْيَتامى مالهاى يتيمان ، ظُلْماً به بيداد بيش از مزد كار ، إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ